Seline 4

Seline stamelt snel wat excuses. Ze deed zonder nadenken haar slipje omhoog. Lisa kijkt haar aan en gebaard dat ze het slipje uit moet doen. Seline kijkt naar Alex in de hoop daar hulp te vinden, maar hij lijkt daar weinig zin in te hebben. Tergend langzaam doet ze haar slipje uit en houdt deze opgefrommeld in haar hand. Lisa glimlacht en steekt haar hand uit, waar Seline het slipje in legt.

Alex loopt richting de eettafel en zet daar een houten krukje neer. “Zo meisje, kom maar eens hier.” Seline draait zich om richting Alex, ziet het krukje staan en kan een kreun niet onderdrukken. “Nee, Alex… alsjeblieft niet dat krukje, mijn billen doen al zo pijn!” Diep van binnen weet Seline ook wel dat ze dit verdiend heeft, maar ze hoopt echt dat hij het deze keer achterwege laat. “Nu niet zeuren, je weet de afspraak!” Seline loopt naar het krukje en neemt voorzichtig plaats. Bij de eerste aanraking veert ze weer zachtjes omhoog en slaakt een diepe zucht.

Lisa komt aangelopen met een stapeltje papier met pen en legt deze voor Seline neer. Seline pakt de pen op en kijkt dan van Lisa naar Alex en weer terug. “Wat zullen we er eens van maken deze keer Seline? Hoeveel strafregels moet jij schrijven van Alex?” Seline haalt diep adem en mompelt dan zachtjes: “50x” “Schrijf het volgende maar op: Ik zal mij in de klas voortaan beter gedragen en geen kwetsende briefjes meer schrijven. Ik weet wat mij anders thuis te wachten staat.”

Seline zet de pen op het papier en schrijft de eerste regel op. Ze kijkt er naar. Wat een lange zin. Daar is ze hartstikke lang mee bezig. Ze wilt net gaan beginnen als ze ineens een swoosh hoort en kippenvel voelt over haar hele lijf. Alex trok met een soepele beweging zijn riem uit zijn broek en legt deze voor Seline neer. Seline slikt en probeert er nog maar niet te veel over na te denken. “Je weet de afspraak Seline, 50x ga jij deze regel schrijven. En dit ga jij vlekkeloos doen! Voor iedere fout die jij maakt, komt de riem er aan te pas. Begrepen?” Seline knikt voorzichtig. “Ja, Alex.”

Lisa en Alex gaan weer op de bank zitten en kletsen nog wat verder, terwijl Seline haar best doet om de regels zo foutloos mogelijk te schrijven. Het gaat sneller dan ze verwacht. Bij regel 10 vergeet ze een woord midden in de zin en ze krijgt het benauwd, hoe gaat ze dit oplossen.. Ze besluit om het zo te laten, in de hoop dat zij er ook overheen lezen. Regel voor regel schrijft ze verder en krijgt kramp in haar handen, waardoor het netjes schrijven steeds moeilijker wordt.

Na een tijdje is ze eindelijk klaar en zegt dit tegen Alex. Lisa staat als eerste op en komt de regels controleren. Ze kijkt eens aandachtig naar de regels en loopt weer terug naar Alex. Ze wijst hem op regel 10, waar duidelijk een heel woord mist en ziet ook dat de laatste regels wel beduidend slordiger geschreven zijn dan de eerdere regels. Alex loopt naar Seline toe en laat haar omhoog komen. “Wat dacht jij? Ze lezen wel over mijn fouten heen? Je hebt niet eens geprobeerd om het nog te corrigeren dame! Buig je maar over tafel, je houdt je handen hier aan het uiteinde goed vast. Ik wil niet dat je omhoog komt!”

Seline pakt de andere kant van de tafel stevig vast en laat met een lichte bonk haar hoofd op de tafel vallen. Ze voelt zich nog nu wel heel dom, hoe vaak had ze nu al strafregels moeten schrijven. Ze had kunnen weten dat het meteen op zou vallen.
“Zo dame, 5 slagen voor het overslaan van een woord in die zin. Dan krijg je nog 1 slag voor iedere zin die je slordig hebt geschreven, wat neer komt op de laatste 10 regels. Dus, 15 in totaal. Waag het niet om omhoog te komen, want we beginnen weer opnieuw. Je weet hoe het werkt.”

Alex streelt even zachtjes over de billen van Seline. Seline zet haar benen iets uit elkaar en zorgt dat haar billen goed omhoog steken. “Ben je er klaar voor?” Seline zet zich schrap en haalt nog eens diep adem. “Ja, Alex.”
De eerste uithaal van de riem laat Seline bijna omhoog komen, ze hapt naar adem en telt de eerste klap. “Goed zo meisje, je weet het dus wel.” De volgende slag komt neer, Alex gunt haar even de tijd om mee te tellen en laat dan volgende weer neerkomen.
Bij de vijfde uithaal blijft het even stil. Seline houd zich stevig vast en probeert op adem te komen, waardoor ze vergeet te tellen. Alex haalt nog een keer hard uit en vraagt gemeen of hij weer opnieuw moet beginnen. “Nee alsjeblieft niet Alex, dat was de vijfde, sorry!”

Seline heeft er steeds meer moeite mee om stil te blijven liggen en klampt zich helemaal aan de tafel vast, haar benen komen soms omhoog, maar ze blijft volhouden met tellen. Bij de tiende klap geeft Alex haar even tijd om bij te komen. Ze heeft het er helemaal warm van gekregen. “Nog vijf te gaan, meisje.” Seline gaat weer goed staan en maakt zich klaar voor de laatste vijf klappen. De klappen volgen elkaar in hoog tempo op. Ze raakt daardoor bijna de tel kwijt, maar weet zich snel genoeg te herstellen. Bij de laatste klap blijft Seline rustig over de tafel heen liggen. Alex wrijft zachtjes over haar billen, helpt haar overeind en neemt haar mee naar de bank.

Alex gaat in het hoekje zitten en trekt Seline op schoot. Ze kruipt helemaal weg in zijn armen en ze voelt totale rust over zichzelf komen. Het is nu klaar, de straf is over. Alex geeft haar een kus op haar voorhoofd en knuffelt haar stevig. “Goed zo meisje, je hebt het super gedaan.” Seline voelt zich ineens heel moe en krijgt zware ogen. Alex ziet dat, tilt haar van schoot en legt haar op de bank. Ze legt haar hoofd op zijn schoot en kruipt zo dicht mogelijk bij hem. Lisa hurkt bij haar neer en legt een dekentje over haar heen. Ook zij geeft een kus op het voorhoofd van Seline. Seline glimlacht naar Lisa en valt dan in een diepe slaap.