Seline staat gespannen te wachten in de hoek. Ze hoort beneden wat gemompel en niet veel later gaat de deur weer dicht. Opgelucht haalt ze adem. Ze was even bang dat haar lerares binnen zou komen. Beneden hoort ze Alex wat rommelen en vraagt zich af wat hij daar toch aan het doen is. Niet veel later hoort ze hem onder aan de trap vragen of ze naar beneden komt.
Ze twijfelt even of ze nog iets aan trekt voordat ze naar beneden loopt, maar besluit dat toch maar niet te doen. Ze hoopt er op dat haar lerares heeft gezegd dat hij haar niet te streng aan moet pakken en dat hij het hier dus bij zal laten. Maar eigenlijk weet ze diep van binnen wel beter. Ze verdient straf, ze is te ver gegaan.
Langzaam gaat ze tree voor tree naar beneden, toch een beetje bang voor wat er nu gaat komen. Alex staat in de deuropening te wachten en wijst naar de hoek bij de achterdeur. Achter hem ziet ze iets bewegen. Seline blijft meteen stil staan en kijkt Alex met grote ogen aan. Ze schudt haar hoofd. Hij kan dat niet maken! Niet waar iemand anders bij is! Alex is met 2 grote passen bij haar. “De hoek in, nu!” Seline kan geen stap zetten, dit wil ze niet, dit kan niet, dit mag niet. Alex pakt haar bij haar arm en neemt haar mee de woonkamer in. Beschaamd kijkt Seline naar beneden en laat zich in de hoek zetten.
“Lisa, wil jij wat te drinken, Seline staat daar voorlopig nog wel even.” Seline voelt bijna de grijns op Lisa haar gezicht. “Graag Alex, cola graag! Iets drinken met een leuk uitzicht is altijd mooi meegenomen.” Seline zou het liefst nu in de muur wegkruipen, wat een vernedering! Alex gaat de keuken in om wat drinken in te schenken, loopt met 2 volle glazen terug en neemt plaats op de andere bank. “Ja, het is een mooi plaatje zo.”
Seline staat zichzelf op te vreten terwijl ze hen over haar hoort praten. Het liefst zou ze zich nu omdraaien en hard naar boven rennen. Tranen staan in haar ogen. Het is oneerlijk! Dit kunnen ze echt niet maken. De spijt die ze eerder voelde, slaat om in strijd. Ze zal zich niet laten kennen. Diep haalt ze adem en slikt de brok in haar keel weg. Dan hoort ze iemand op staan en verstijfd. Alex loopt naar haar toe en pakt haar bij haar hand. Ze draait zich om en kijkt hem boos aan. “Jongedame, als jij zo gaat beginnen, laat ik je hier nog een tijdje langer staan. Dus kies maar!” Seline slaat haar ogen neer, schudt zachtjes haar hoofd en blijft naar de grond staren. Voor zover haar verzet. “Watje” denkt ze in zichzelf, waarom heeft hij altijd zo’n impact op haar?
Alex neemt haar mee naar de bank en plant haar voor Lisa neer. Voorzichtig kijkt ze Lisa aan en ze voelt meteen haar wangen weer dieprood kleuren. “Heb jij niks tegen Lisa te zeggen, meisje?” Seline haalt haar schouders op en staart weer naar de grond. Wat moet ze zeggen? Alsof het ook maar iets zou veranderen aan de situatie. Alex pakt haar arm stevig vast en trekt haar over de knie. Vijf klappen links, vijf klappen rechts volgen en Seline hapt naar adem. “Auw! moet dat zo hard?” Het floept eruit voor ze er erg in had. Wat resulteert in nog een tiental klappen. Alex stopt even en vraagt:”Wat had je gedacht van een simpel excuus richting Lisa, dame?” Hij heeft de woorden nog niet uitgesproken of de volgende reeks klappen wordt weer ingezet.
Alex laat zijn handen even op de billen van Seline rusten. “Nou? Komt er nog wat van?” Seline haalt diep adem en mompelt zachtjes sorry. Weer een serie van 10 klappen komt neer op de toch al wel wat gevoelige billen van Seline. “Wat zei je, meisje? Ik hoorde je niet.” Seline blijft stil en voelt de tranen weer in haar ogen komen. Alex helpt haar omhoog en wijst naar de grond voor hem. Ze laat zich op haar knieën zakken en kijkt van Lisa naar Alex en weer terug. Iets harder dan daarnet, maar nog steeds mompelt ze: “Sorry Lisa”.
Lisa pakt Seline bij haar kin, waardoor Seline haar wel aan moet kijken. Ze slikt een keer. Waarom moet Lisa hier nu bij zijn? Als Seline weg wilt kijken, draait Lisa haar gezicht en weer ontmoeten hun blikken elkaar. “meisje, meisje, toch. Wat doe je jezelf toch aan?” Lisa haar stem is zacht, klinkt zelfs lief. Seline haalt haar schouders op en voelt een traan langs haar wang rollen. Lisa haalt de traan weg en glimlacht. Seline glimlacht flauwtjes terug, maar vertrouwt het nog niet helemaal. Waarom zou Lisa lief tegen haar doen, terwijl ze zo gemeen tegen haar was.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten